W tych okolicznościach do wydarzeń włączył się agent SD Alfred Naujocks działający pod przybranym nazwiskiem Hans Müller wraz ze swoimi współpracownikami. Naujocks oraz Edith Käsbach przybyli do Pragi 13 stycznia 1935 roku. Następnego dnia udali się do Štěhovic, a już 15 stycznia dotarli do hotelu „Záhoří”. W roli niepozornych gości szybko nawiązali kontakt z Rudolfem Formisem, którego poznali podczas wspólnego obiadu. Przypadkowo – lub nie – Naujocks i Formis zajmowali w hotelu sąsiadujące pokoje. Już pierwszej nocy Naujocks zauważył, że Formis nadaje audycje radiowe, a rankiem kolejnego dnia, wykorzystując odpowiedni moment, osobiście potwierdził, że w pokoju Formisa znajduje się ukryta radiostacja. W tym czasie sporządził woskowy odcisk klucza do jego pokoju. Jednocześnie Edith Käsbach sfotografowała się z Formisem, zdobywając jego zaufanie. O nowej znajomości Formis poinformował Otto Strassera, który natychmiast wyczuł zagrożenie i ostrzegł go przed możliwymi konsekwencjami. Jednakże Formis, ufając parze podających się za małżeństwo „Hansa Müllera” i „Edith Käsbach”, nie dostrzegał zagrożenia. Dodatkowo, gestem mającym uśpić jego czujność, Naujocks i Käsbach sfotografowali się z personelem hotelu, płacąc aż 30 koron za wywołanie zdjęć.