Karaiby Holenderskie (nld. Nederlandse Cariben, Nederlandse Caraïben, Nederlands Caribisch gebied, Caribisch deel van het Koninkrijk; pap. Karibe Hulandes; ang. Dutch Caribbean) – nazwa używana na określenie trzech krajów autonomicznych Królestwa Niderlandów położonych w Ameryce Południowej oraz Północnej, w Karaibach: Aruba, Curaçao oraz Sint Maarten jak i trzech gmin zamorskich, tzw. Holandia Karaibska, należących bezpośrednio do europejskiej Holandii: Bonaire, Sint Eustatius i Saba. Już od 1816 r. te sześć wysp było holendersimi koloniami, a .
Geografia Wszystkie sześć wysp leżą w regionie Karaiby, w archipelagu Małe Antyle.
Wyspy SSS czyli Sint Maarten, Sint Eustatius i Saba należą do Wysp Nawietrznych w północno-wschodnich Karaibach.
Wyspy ABC czyli Aruba, Bonaire i Curaçao należą do Wysp Zawietrznych w południowych Karaibach, znajdują się ponad 100 km od wenezuelskiego wybrzeża.