Turniej reaktywowano w 1980, kiedy to po latach przerwy niektórzy Szkoci stopniowo zaczęli ponownie grać zawodowo. Początkowo w turnieju brało udział tylko dwóch uczestników, ale wkrótce przekształcił się w regularny turniej z udziałem około ośmiu osób na edycję, odbywający się w różnych miejscach w Szkocji. Tylko raz, w 1984 r., odbył się turniej, w którym wzięło udział zaledwie dwóch uczestników. odegrał kluczową rolę w tym rozwoju. Po 1980 roku wziął turniej pod swoje skrzydła jako promotor, ale także okazjonalnie brał udział jako zawodnik. W latach 1985–1989 turniej był także dotowany przez World Professional Billiards & Snooker Association, organizację zarządzającą światowym turniejem, kwotą 1000 funtów na uczestnika. i Stephen Hendry to dwaj zawodnicy, którym udało się zdobyć trzy tytuły, a wygrał kolejne dwa. Podczas edycji z 1989 roku John Rea zaliczył maksymalnego breaka, co było zaledwie siódmym oficjalnie uznanym breakiem 147 w historii. Pomimo tego szczytowego osiągnięcia, turniej przerwano po tej edycji, głównie z powodu wygaśnięcia dotacji WPBSA.