mały|Ambona w krakowskim kościele św. Józefa, wykonana przez J. Hankisa w roku 1697 Jerzy Hankis wg Samka 1979 znane są też inne warianty nazwiska, m.in. Enkisz, Hankisz, Henkis, Honkis. (ur. w 1653 w Wilamowicach, zm. w 1715 lub 1716Samek 1979, s. 23) – snycerz i stolarz czynny w Małopolsce.
Od roku 1675 był członkiem cechu stolarskiego w Krakowie. Obywatelstwo Krakowa otrzymał w 1687. Wiadomo, że miał co najmniej jedną córkę i dwóch synów. Ci ostatni również zostali krakowskimi stolarzami, po nauce zawodu u ojca. J. Hankis pracował zarówno jako stolarz, jak i snycerzSamek 1979, s. 23. Na podstawie zachowanych do współczesności prac snycerskich ocenia się, że reprezentował wysoki poziom artystyczny, a jednocześnie kierowany przez niego warsztat pozostawił najwięcej identyfikowalnych autorsko dzieł w Małopolsce, z przełomu XVII/XVIII w.Samek 1979, s. 24.
Dla zamawiających z Krakowa wykonał, sam lub wraz z uczniami, m.in.Samek 1979, s. 23: ambonę i pięć ołtarzy, w tym główny w kościele św. Józefa (1697, zachowane) ołtarz główny karmelickiego kościoła (na przełomie 1698/1699) i dwie stalle dla tejże świątyni (wszystkie obiekty zachowane). ambonę, ołtarz główny i boczny kościoła św. Tomasza Apostoła (dwa pierwsze obiekty zachowane, ok. 1700) empore muzyczną i stalle dla kościoła Świętego Krzyża (ok.