Architektura Ceglany, tynkowany kościół stoi na podmurówce z cegieł, na łagodnym stoku i nie jest podpiwniczony. Strop jest drewniany, z podsufitką, otynkowany i zdobiony freskiem. Całość pokryto czterospadowym dachem z latarnią (blacha ocynkowana). Główne wejście zaakcentowane tympanonem prowadzi przez przybudówkę, którą na narożach zdobią pilastry toskańskie (również gzyms wokół świątyni wykonano w tym porządku). Prezbiterium flankują dwie przybudówki. Wewnątrz znajduje się drewniany chór wsparty na czterech słupach. Wyposażenie budowli jest skromne. Ołtarz główny wykonano z kamienia. Zawiera figurę Chrystusa Ukrzyżowanego i ruchomy obraz męczeństwa św. Wawrzyńca. Ołtarze boczne noszą wezwania Matki Boskiej Szkaplerznej (lewy) i Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny (prawy). Po prawej stronie wisi również ruchomy obraz św. Mateusza. Organy pochodzą z 1846. Mają oryginalne piszczałki cynowe. Powierzchnia obiektu wynosi 240 m², a kubatura 1160 m³ (lub odpowiednio: 273 m² i 1872 m³).