Tarczka ma brązowe tło z żółtą pręgą środkową pośrodku niepunktowaną, rozszerzoną na końcu i tam ciemno obrzeżoną oraz z parą żółtych, lekko na zewnątrz zakrzywionych pręg bocznych osiągających różną długość i szerokość, na większej powierzchni brązowo punktowanych, od strony wewnętrznej i dolnej ciemnobrązowo obrzeżonych. Spód ciała i odnóża są brązowe. Ciało ma owłosienie wyraźnie dwubarwne. Włoski ciemne są odstające. Włoski srebrzyste są przylegające, długie, często dłuższe od ciemnych i wełniste. Na wierzchu ciała srebrzyste owłosienie układa się w jasne pręgi podłużne.
Głowa jest krótka, szeroka, o półokrągłej przedniej krawędzi. Zaopatrzona jest w dość małe i wyraźnie wystające poza jej obrys oczy złożone, oraz dwa umieszczone na ciemieniu przyoczka. Czułki są krótkie. Człon drugi mają zwykle tak długi jak trzeci lub trochę dłuższy, trafiają się jednak osobniki o członie drugim wyraźnie wydłużonym. Przedplecze jest duże, wyraźnie szersze niż długie, o krawędziach bocznych mających wyraźne wcięcie przed kątami tylno-bocznymi.