Samica ma tergit ósmego segmentu odwłoka punktowany w częściach bocznych i niemal niepunktowany w części środkowej, zwłaszcza na jej przedzie pozbawiony punktów. Paratergit tegoż segmentu cechuje się wydłużonym wierzchołkiem wewnętrznym i rzadkim punktowaniem. Paratergit segmentu następnego ma trapezowaty kształt i równie rzadkie punktowanie. Walwifer pierwszej pary punktowany jest dość równomiernie, ale na wewnętrznym brzegu sporadycznie. Zewnętrzny brzeg tegoż walwiferu ma wąską, słabo zesklerotyzowaną krawędź.
Biologia i ekologia thumb|W środowisku naturalnym Owad ten zasiedla stanowiska suche, ciepłe i otwarte, podobne do tych wybieranych przez tamurka wybrednego, jednak jest silniej związany ze skąpo porośniętymi stanowiskami o podłożu piaszczystym, takimi jak murawy szczotlichowe, piaszczyste polany czy śródlądowe i nadmorskie wydmy. W przeciwieństwie do tamurka wybrednego omija tereny górskie. Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe są fitofagami ssącymi soki roślin. Są polifagami, jednak najchętniej żerują na bobowatych, w tym na koniczynach i lucernach.