Ma słaby, niecharakterystyczny zapach i słodki smak. Z gwajakolem reaguje bardzo słabo, z sulfowaniliną nie reaguje lub reaguje słabo (barwa żółtawa, następnie blado fioletoworóżowa do ledwo różowej). Cechy mikroskopowe Podstawki 38–42 × 9–10 µm. Zarodniki 6,7–8 × 5,7–6,5 µm, silnie kolczaste, jamkowate, niekiedy miejscowo połączone, z kolcami osiągającymi 1 × 0,62 µm, stożkowatymi, niezbyt ostrymi, dość liczne, niekiedy niecałkowicie amyloidalne, z towarzyszącymi nielicznymi małymi brodawkami 1,5 × 1 µm, z nieregularnym hilum mierzącym np. 3 µm, wyraźnie amyloidalnym. Epikutis ze strzępkami prymordialnymi o końcach tępych lub lekko zwężonych, niektóre jednak z krótkim lub lekko maczugowatym wyrostkiem wierzchołkowym, nie reagujące na sulfowanilinę.
Występowanie i siedlisko Podano stanowiska tylko w niektórych krajach Europy. W Polsce do 2003 roku jedno stanowisko, w późniejszych latach podano następne. Znajduje się na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Naziemny grzyb mykoryzowy. Występuje w lasach liściastych, na ciężkiej glebie, pod bukami, grabami.
Przypisy
Kategoria:Gołąbkowate Kategoria:Mykobiota Polski