W 1935 r. J. Hoppe, Z. Madeyski i W. Szczepański znaleźli się w Sejmie, gdzie dołączyli do nich m.in. Wacław Budzyński, Julian Dudziński, Bogdan Chełmicki, Józef Bakon, Tadeusz De Thun, Wiesław Ipohorski-Lenkiewicz, Kazimierz Światopełk-Mirski, tworząc nieformalną piętnastoosobową grupę poselską. "Jutro Pracy" stało się reprezentacją nie tylko pracowników umysłowych, ale też kupiectwa (Bruno Sikorski) i chłopstwa. W Sejmie "Jutro Pracy" pozostawało w opozycji wobec kojarzonego z „Naprawą” rządu Zyndrama-Kościałkowskiego. Zarazem jednak rozluźniło swe więzi ze Sławkiem i od 1936 r. zaczęło popierać Rydza-Śmigłego. W rezultacie grupa znalazła się w Obozie Zjednoczenia Narodowego, gdzie ściśle współpracujący z Adamem Kocem Hoppe pełnił funkcję sekretarza sektora miejskiego, a nawet został wybrany do Rady Naczelnej OZN.
Do zerwania z OZN doszło po odsunięciu Koca, gdy kierownictwo Obozu znalazło się pod wpływem „Naprawy”. Nowego szefa Obozu gen. Stanisława Skwarczyńskiego oskarżano, że pod jego kierownictwem OZN kieruje się na lewo. Grupa stanowiła opozycję wewnątrz sanacji, krytykując kurs OZN z pozycji równocześnie nacjonalistycznych i demokratycznych. W kwietniu 1938 r. posłowie „Jutra Pracy” (J. Bakon, Tomasz Kozłowski, J.