Już w 1972 roku znalazł się na skraju bankructwa. Ostatecznie udało się go uratować przed likwidacją dzięki specjalnemu programowi Nederpop, w którym znalazł się darmowy singiel Petera Koelewijna. W 1977 roku Muziekkrant OOR i jego nowy siostrzany magazyn Hitkrant zostaly przejęte przez firmę Elsevier. Pod zarządem nowego właściciela sytuacja finansowa magazynu ustabilizowała się. Poszerzył on swoją formułę wydawniczą otwierając się obok muzyki również na film, teatr, komiks i literaturę. Na początku lat 80. przeżywał swój rozkwit i stał się znaczącym graczem na rynku, osiągając nakład około 65 000 egzemplarzy. Stał się tubą propagandową całego pokolenia. W latach 1972–1984, ukazywało się rocznie dwadzieścia pięć numerów. Tradycyjnie ostatni numer w roku (z listami rocznymi) był numerem podwójnym (nr 25/26). W 1984 roku skrócono nazwę nazwę magazynu do OOR.

W latach 90. Elsevier sprzedał OOR wydawnictwu Telegraaf Tijdschriftengroep (TTG). Na początku XXI wieku OOR został zakupiony przez magnata branży lotniczej i nieruchomości, Erika de Vliegera, do którego w tym czasie należały niemal wszystkie najważniejsze czasopisma muzyczne.