Płat środkowy edeagusa (prącie) jest spłaszczony, endofallus ma natomiast szczytową grupę gęsto upakowanych ząbków lub kolców, poprzeczne zmarszczki pośrodku, a u nasady środkową grupkę drobnych kolców lub ząbków i dwie grupy zaokrąglonych ząbków po jej bokach.
Ekologia i występowanie thumb|Imago w środowisku naturalnym Owad rozmieszczony od nizin po tereny górskie, gdzie dochodzi do regla dolnego. Zasiedla podmokłe łąki, wilgotne zarośla, młaki, nadrzecze żwirowiska, rowy i inne stanowiska wilgotne. Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe są monofagicznymi fitofagami żerującymi na szczawiach. Preferują szczaw tępolistny, ale stwierdzono ich rozwój także na szczawiach: gajowym, górskim, kędzierzawym, nadmorskim, polnym, skupionym, tępolistnym, zwyczajnym, żółtym, Rumex bucephalophorus, R. confertus, R. longifolius, R. pulcher i R. thyrsoides. Endofagiczna larwa żeruje, drążąc korytarze w białym rdzeniu łodygi. Nie powoduje to powstawania wyrośli (galasów), ale może prowadzić do powstawania nieznacznych zgrubień. Przepoczwarczenie ma miejsce w komorze wydrążonej w łodydze.