Alojzy Wojtalewicz (ur. 19 czerwca 1892 w Zawierciu, zm. 29 kwietnia 1942 w KL Auschwitz) – polski urzędnik, działacz narodowy, powstaniec śląski.
Życiorys W 1918 roku należał do grupy mieszkańców Murcek, która dążyła do przyłączenia Górnego Śląska do Polski. W 1919 roku został zaprzysiężony, a następnie objął funkcję komendanta placu Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska w Murckach. W chwili wybuchu I powstania śląskiego grupa powstańców pod jego dowództwem przystąpiła do rozbrajania policjantów. Po walkach z oddziałami niemieckimi, jego grupa wycofała się lasem w kierunku Giszowca, następnie walczyła w okolicach Janowa, po czym wycofała się do Sosnowca za polską granicę. W październiku 1919 roku na mocy amnestii powrócił do Murcek.
18 sierpnia 1920 roku w kopalni „Emanuelssegen” (późn. „Murcki”) wybuchł strajk, spowodowany aresztowaniami działaczy propolskich, w tym Antoniego Wojtalewicza, na skutek którego został wypuszczony na wolność. W czasie plebiscytu był kierownikiem Biura Komitetu Plebiscytowego w Murckach.