Gołąbek szmaragdowy (Russula innocua (Singer) Romagn. ex Bon) – gatunek grzybów należący do rodziny gołąbkowatych (Russulaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Russula, Russulaceae, Russulales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1970 roku Rolf Singer jako odmianę Russula smaragdina (Russula smaragdina var. innocua). W 1982 r. Henri Charles Louis Romagnesi i Marcel Bon podnieśli go do rangi gatunku. Synonimy: Russula innocua (Singer) Romagn. 1970 Russula smaragdina var. innocua Singer 1935 Polską nazwę nadała Alina Skirgiełło w 1991 r.
Morfologia Kapelusz Średnica 3–5 cm, wypukły z centralnym zagłębieniem i żłobkowanym brzegiem. Powierzchnia biała, na środku żółtawobiała, śluzowata w stanie wilgotnym, gruzełkowato-prążkowana. Skórka daje się zedrzeć na 1/2–3/4 promienia, jest gładka i błyszcząca. Blaszki Przyrośnięte, kruche, białe, o szerokości do 4 mm szerokości, brzuchate, bez blaszeczek lub rzadko z bardzo małymi blaszeczkami, nierozdwojone, drobno żyłkowane, szarzejące podczas dotykania. Ostrza pełne, tej samej barwy. Trzon Wysokość 3–3,5 cm, grubość 0,6–1 cm, centralny, cylindryczny, zwężający się do maczugowatej podstawy, kruchy, gąbczasty.