thumb|240px|Od lewej: Miff Mole, Dudley Fosdick, Red Nichols i Leo McConville, ok. 1926 Dudley Fosdick (ur. 8 lutego 1902 w Liberty, zm. 17 czerwca 1957 w Malibu) – amerykański melofonista jazzowy epoki dixielandu oraz edukator.
Życiorys Studiował na uniwersytetach Northwestern i Columbia. Wyróżniał się nienagannymi manierami i brytyjskim akcentemIan Carr, The Rough Guide to Jazz, wyd. Rough Guides 2004, . W latach 1922–1923 grał w zespole The Hoosiers, który prowadził jego brat Gene, saksofonista i klarnecista. Następnie pracował z zespołami „Reda” Nicholsa The Five Pennies, Miffa Mole’a The Molers oraz grupą Teda Weemsa.
W 1927 przyjechał do Nowego Jorku i podjął współpracę z orkiestrami kornecisty Tommy’ego Gotta, multiinstrumentalisty Rogera Wolfe Kahna oraz dyrygenta Dona Voorheesa. W latach 30. był wziętym sidemanem, dokonującym częstych nagrań. Z jego talentu, obok ww. bandliderów, korzystał także Henry King.
Jesienią 1936 dołączył do składu orkiestry Guya Lombardo, z którą grał dziesięć lat. W czasie II wojny światowej pracował przede wszystkim w studiach nagraniowych, ale jego nazwisko bardzo rzadko znajdowało się wśród wymienionych wykonawców. W latach powojennych zajął się także nauczaniem.