Plac Strażacki w Braniewie – plac w Braniewie na lewym brzegu Pasłęki, do II wojny światowej część Starego Miasta.
Historia lewo|mały|Gęsta zabudowa Starego Miasta, 1635 lewo|mały|Obszar pl. Strażackiego przed II wojną światową lewo|mały|Pusty plac kontrastuje z odbudowaną ul. Gdańską lewo|mały|Część zabudowana pl. Strażackiego lewo|mały|Po lewej wieża strażacka z 1920 lewo|mały|Siedziba PSP, 2024 rok II wojna światowa dotarła do Braniewa dopiero w 1945 roku. Od ostrzału artyleryjskiego oraz bomb podczas nalotów lotnictwa Armii Czerwonej miasto legło w gruzach (ok. 80–85% zniszczeń), szczególnie mocno zniszczony został kwartał Starego Miasta. Po wojnie wiele budynków, nadających się do obudowy, zostało rozebrane na cegłę, zwłaszcza gdy okazało się, że sprzedaż cegły rozbiórkowej przynosi spory dochódMałgorzata Kudosz Kwartalnik historyczny, karta nr 76, Rozbierano budynki nadające się do odbudowy, [w:] IKAT. Gazeta Braniewska, 8 listopada 2013, s. 8. Gruzy całkowicie zniknęły z pejzażu Braniewa dopiero pod koniec lat 60. XX w.Stanisław Achremczyk, Alojzy Szorc, Braniewo, Olsztyn 1995, s. 264