W konspiracji pełnił funkcję szefa nielegalnej produkcji granatów na potrzeby podziemia.

Po wkroczeniu Armii Czerwonej, wstąpił do II Armii Wojska Polskiego i jako kapitan przeszedł szlak bojowy do Łaby, pełnią jednocześnie funkcję prokuratora dywizyjnego.

W listopadzie 1945 został skierowany do Katowic, gdzie uzyskał etat prokuratora garnizonowego. Był między innymi oskarżycielem w procesach przeciwko członkom podziemia niepodległościowego w tym powojennego podziemia antykomunistycznego. Wraz z prokuratorem Sykstusem Guzem, był oskarżycielem w procesie pokazowym 21 działaczy Konspiracyjnego Wojska Polskiego w sali kina „Zorza” w Katowicach w dniach 15−17 października 1946. Na śmierć skazano wówczas między innymi Gerharda Szczurka pseud. „Erg”, Pawła Stopę pseud. „Dąb” i Stefana Gürtlera pseud. „Tse” ze sztabu Konspiracyjnego Wojska Polskiego, których wyroki wykonano w grudniu 1946. Był także prokuratorem w sprawach skazanych na śmierć: Antoniego Fojcika pseud. „Tosiek”, Władysława Grada i Józefa Wawrzyńczyka z Delegatury Sił Zbrojnych na Kraj.

W 1947 został usunięty z wojska. Zrehabilitowano go w 1957. Następnie pełnił funkcję zastępcy szefa Prokuratury Pomorskiego Okręgu Wojskowego. Na emeryturę przeszedł w 1973.