Elsie Maud Wakefield – (ur. 3 lipca 1886 w Birmingham, zm. 17 czerwca 1972) – angielska mykolożka i fitopatolożka.
Jej ojciec był nauczycielem nauk ścisłych. Ukończyła szkołę średnią dla dziewcząt w Swansea, a następnie uczęszczała do Somerville College w Oksfordzie, gdzie uzyskała dyplom z wyróżnieniem z botaniki. Po ukończeniu studiów otrzymała stypendium i pracowała z prof. Karlem von Tubeufem w Monachium, gdzie prowadziła badania kulturowe nad grzybami publikując tam swój pierwszy artykuł w języku niemieckim. Po powrocie w 1910 roku została asystentką Georga Massee, kierownika mykologii i roślin zarodnikowych w Kew Gardens. Po jego przejściu na emeryturę w 1915 roku przejęła stanowisko kierownika mykologii.
W 1920 roku spędziła sześć miesięcy pracując jako mykolog na Karaibach. Następnie pozostała w Kew Gardens aż do przejścia na emeryturę w 1951 roku, pracując nad brytyjskimi i tropikalnymi grzybami, ze szczególnym zainteresowaniem gatunkami grzybów kortycjoidalnych i tomentelloidalnych. Była specjalistką od podstawczaków, na arenie międzynarodowej zdobyła uznanie za pracę nad bezblaszkowcami Aphyllophorales. W tym czasie opublikowała również kilka prac na temat fitopatologii.