Duże, prawie tak szerokie jak długie, tarczowate sternum wchodzi wierzchołkiem między ostatnią parę bioder.
Odnóża są przeciętnie długie, lu szczytom zwężające się, u samców zwykle dłuższe niż u samic. Kolejność ich par od najdłuższej do najkrótszej to: I, II, IV, III. Uda mają po jednym kolcu grzbietowym pośrodku długości, a te pierwszej pary ponadto od jednego do trzech kolców w odsiebnej części powierzchni przednio-bocznej. Rzepki mają smukły kolec grzbietowy w części wierzchołkowej. Golenie dysponują dwoma kolcami grzbietowymi, a często też bocznymi. Nadstopia są znacznie dłuższe niż bardzo cienkie stopy.
Opistosoma (odwłok) jest nieznacznie dłuższa od karapaksu, przeciętnej szerokości i wysokości, najszersza w pobliżu środka, a najwyższa na przedzie i stamtąd stromo opadająca ku spiczastemu tylnemu końcowi. Krótkie kądziołki przędne mają grube człony nasadowe i bardzo krótkie człony wierzchołkowe. Długość stożeczka przekracza zwykle połowę długości nasadowego członu kądziołków przedniej pary. Płytka płciowa samic ma zmienną budowę, najczęściej dysponuje dużym, ku tyłowi otwartym przedsionkiem z tyłem grzbietowej ścianki zesklerotyzowanym w płytkę atrialną, parą uchodzących do przedsionka torebek kopulacyjnych, parą spermatek po bokach przodu wulwy i cienkimi, długimi przewodami zapłodnieniowymi.