W XVI wieku Moskwa – na mocy traktatu pliuskiego – utraciła na rzecz Szwecji większość Ingrii, co zmieniło przebieg granicy. Dążyła do ich odzyskania, w wyniku czego w latach 1590–1595 miała miejsce kolejna wojna rosyjsko-szwedzka, która znów zmieniła przebieg granic. Rosja zyskała kilka miast (m.in. Koriełę, Iwangorod, i Jam) i uznała szwedzkie prawo do Księstwa Estonii, szeregu twierdz (m.in. Narwy) i Ostrobotni, a Szwedzi zdobyli część Karelii. W latach 1610–1617 miała miejsce kolejna wojna Rosji ze Szwecją. Zakończyła się pokojem w Stołbowie, który znów zmienił przebieg granic. lewo|mały|Granica szwedzko-rosyjska w XIX wieku mały|Zmiany granicy szwedzko-rosyjskiej w XVII wieku III wojna północna zmieniła przebieg granicy rosyjsko-szwedzkiej na korzyść Rosji. To w jej wyniku w 1721 r. podpisano traktat w Nystad, na mocy którego do Rosji przyłączono Inflanty, Ingrię i Karelię. W 1743 r. podpisano traktat w Turku, który znów zmienił przebieg granic. Granica szwedzko-rosyjska przebiegała na terenie dzisiejszej południowo-wschodniej Finlandii. W wyniku wojny z lat 1808–1809 granica przybrała swój ostateczny kształt.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Granica rosyjsko-szwedzka · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.