Nogogłaszczki samca mają cymbium pozbawione wycięcia w części wierzchołkowej, spiczasto zakończoną apofizę goleniową, radix o zewnętrzno-odsiebnym kącie lamelli radiksu przedłużonym w szpic oraz tworzący w odsiebnej części bulbusa długą i grubą spiralę embolus. Układ szczecinek na paracymbium jest inny niż u B. gracilis. Płytka płciowa samicy jest zaopatrzona w krótki trzonek otoczony z tyłu półkolistą, zesklerotyzowaną ścianką. Przedsionek epigynum jest zasłonięty i ma na grzbietowej ścianie płytkę atrialną z krótką i szeroką wypustką tylną (paramulą).
Ekologia i występowanie Pająk ten preferuje stanowiska wilgotne, zwłaszcza otwarte. Zamieszkuje pobrzeża wód, źródliska, mokradła, torfowiska, wilgotne łąki i lasy oraz wrzosowiska. Bytuje wśród niskiej roślinności, ściółki i detrytusu. Nierzadko współwystępuje z B. gracilis. Aktywne osobniki dorosłe spotyka się do maja do września ze szczytem pojawu w czerwcu i lipcu, czasem jednak przeżywają do jesieni.
Gatunek palearktyczny.