Bathyphantes gracilis – gatunek pająka z rodziny osnuwikowatych. Zamieszkuje Europę, Afrykę Północną, palearktyczną Azję i nearktyczną Amerykę Północną.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1841 roku przez Johna Blackwalla na łamach „Transactions of the Linnean Society of London” pod nazwą Linyphia gracilis. W 1866 roku Anton Menge opisał go jako Bathyphantes longipes i pod taką nazwą wyznaczył gatunkiem typowym nowego rodzaju Bathyphantes. Kombinację Bathyphantes gracilis jako pierwszy podał Eugène Simon w 1884 roku.
Morfologia Samce osiągają od 1,5 do 2 mm, a samice od 1,9 do 2,5 mm długości ciała.
Niski i szeroki karapaks jest bladobrązowy do brązowego, zwykle z ciemniejszymi znakami rozchodzącymi się promieniście. Okolica oczna zajmuje około ¾ szerokości jego głowowej części. Ośmioro oczu rozmieszczonych jest w dwóch szeregach, z których tylny jest prosty. Oczy pary przednio-środkowej są małe, rozstawione na około jedną swoją średnicę, położone nieznacznie bardziej z tyłu niż oczy pary przednio-bocznej. Oczy par środkowych leżą na planie tak długiego jak szerokiego, szerszego w tyle niż na przedzie trapezu. Szczękoczułki są jasnorudobrązowe, na szczytach jaśniejsze, o krawędziach bruzd zaopatrzonych w po trzy zęby. Duże, nieco dłuższe niż szersze sternum ma barwę brązową do czarnej.