W służbie niemieckiej jednostki nie były uzbrojone, lecz przewidziano na pokładzie dziobowym miejsce do zainstalowania podstawy podwójnie sprzężonego działka przeciwlotniczego kalibru 25 mm 2M-3M na wypadek wojny. W służbie estońskiej po 1994 roku okręt otrzymał takie działko. Bliźniaczy „Sulev” w późniejszym okresie otrzymał także podwójnie sprzężony karabin maszynowy kalibru 14,5 mm za kominem; brak informacji czy uzbrojono w ten sposób wycofanego wcześniej „Vambolę”.
Okręty miały radar nawigacyjny TSR 333. Dalsze wyposażenie radioelektroniczne i obserwacji technicznej w niemieckiej służbie nie jest dokładnie znane, było ono bogate z racji przeznaczenia okrętu, a także zmieniało się w czasie. Miały one stację hydrolokacyjną KLA-58 (jak trałowce) oraz MG-329 z opuszczaną anteną produkcji ZSRR. Prawdopodobnie miały też radziecką stację rozpoznania radioelektronicznego Bizań-4A/B. Były przystosowane do przenoszenia płetwonurków bojowych.
Służba „Komet” wszedł do służby w Ludowej Marynarce NRD (Volksmarine) jako pierwszy 4 kwietnia 1972 roku, a miesiąc później dołączył bliźniaczy „Meteor”. Miał przydzielony numer burtowy D 42. Oba okręty były w celu maskowania operacyjnego oficjalnie określone jako okręty badawcze.