Ulica handlowa Motomachi została ponownie doszczętnie zniszczona podczas nalotów na Jokohamę w maju 1945 roku. Jednak pod koniec wojny, kiedy amerykańskie siły okupacyjne licznie wylądowały w Jokohamie, ulica Motomachi, która przez lata kultywowała swoją wiedzę biznesową z obcokrajowcami, zaczęła się odradzać, aby sprostać wymaganiom stacjonujących żołnierzy i ich rodzin. Dobrobyt, wspierany przez popyt żołnierzy stacjonujących w Jokohamie i ich rodzin, był krótkotrwały wraz z likwidacją amerykańskich baz wojskowych w 1952 roku.
Tak więc rozpoczął się nowy rozwój, skierowany do Japończyków, zwłaszcza młodych ludzi, przy jednoczesnym zachowaniu tradycji Motomachi. Po pierwsze, w listopadzie 1955 roku wyznaczono nową linię budynków, w ciągu 10 lat linia zabudowy została cofnięta o 1,8 metra i wprowadzona na łącznej długości 1 km po obu stronach, tworząc pionierską „przestrzeń dla pieszych”. Po drugie, w październiku 1967 roku, Motomachi nawiązało współpracę z głównymi ulicami handlowymi w sześciu krajach europejskich, aby ułatwić bezpośredni import towarów, wymianę informacji i rozwój oryginalnych produktów. Aby podnieść rangę ulicy handlowej, od 1966 roku Motomachi rozwijało również sprzedaż wiązaną z przodującymi domami towarowymi w Japonii.