20 czerwca 1937 roku otrzymał święcenia kapłańskie. Przez krótki czas pracował w rodzinnej parafii śś. Jana i Pawła Męczenników w Katowicach-Dębie. 15 sierpnia 1937 roku mianowano go wikarym w parafii św. Michała Archanioła w Michałkowicach (późniejsza część Siemianowic Śląskich). Tam go zastała II wojna światowa.
Podczas okupacji niemieckiej wysyłał paczki żywnościowe aresztowanym więźniom oraz wspierał duchowo i materialnie ich rodziny. Był także współtwórcą Polskiej Organizacji Powstańczej w Michałkowicach. Kuria biskupia w obawie przez jego aresztowaniem przeniosła go w lipcu 1941 roku do nowej placówki duszpasterskiej w Brzęczkowicach (późniejsza część Mysłowic), gdzie i tam wspierał więźniów.
Powiadomiony o ujęciu w Katowicach członka, który mógł go wydać, z pomocą ks. Franciszka Maronia 19 lutego 1943 roku opuścił Brzęczkowice i pod pseudonimem „Pater Michael” pełnił posługę duszpasterską na Śląsku Cieszyńskim. Został kapelanem rybnickiego inspektoratu Armii Krajowej. W lutym 1944 roku aresztowano go wraz z kierującym inspektoratem Władysławem Kuboszkiem w Zbytkowie. Po przesłuchaniu w więzieniu w Mysłowicach został wysłany do niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego KL Auschwitz. Był tam poddawanym torturom, lecz nikogo nie wydał.