Czułki u samicy osadzone są bliżej połowy długości ryjka niż u samca. Na guli poprzeczna listewka jest u samicy słabo rozwinięta, a u samca nieobecna.
Przedplecze jest wyraźnie szersze niż dłuższe, w zarysie prostokątne, słabo ku przodowi zwężone, szersze niż u pędrusia lucernowca. Punkty na przedpleczu są grube, gęściej rozmieszczone niż u pędrusia lucernowca, każdy zaopatrzony w drobny i delikatny włosek. Mała, trójkątna tarczka ma pozbawioną punktów powierzchnię. Pokrywy są owalne, słabiej wysklepione i słabiej ku tyłowi rozszerzone niż u pędrusia lucernowca, ku przodowi prosto się zwężające. Międzyrzędy są zwykle płaskie, trochę węższe niż u pędrusia lucernowca. U szczytu pokryw rządek trzeci łączy się z czwartym, piątym z szóstym, a siódmy z ósmym. Każda pokrywa ma jedną szczecinkę wyspecjalizowaną, umieszczoną w tylnej ⅓ międzyrzędu siódmego.
Biologia i ekologia Owad ten zasiedla łąki, zarośla, nieużytki, pola, przydroża i rowy. Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe są monofagicznymi fitofagami bobowatych z rodzaju lucerna. Stwierdzono ich żerowanie na lucernie nerkowatej, sierpowatej i siewnej.