Test seroneutralizacji wirusa – laboratoryjna metoda diagnostyczna służąca do wykrywania i ilościowego oznaczania przeciwciał neutralizujących obecnych w surowicy krwi, które są skierowane przeciwko określonemu wirusowi. Przeciwciała neutralizujące odgrywają kluczową rolę w odpowiedzi immunologicznej, ponieważ potrafią wiązać się z wirusem i blokować jego zdolność do infekowania komórek gospodarza.
Zasada działania Test seroneutralizacji opiera się na zdolności przeciwciał obecnych w surowicy do neutralizacji wirusa, co zapobiega jego replikacji w hodowli komórkowej. W praktyce surowicę badaną miesza się z określoną ilością wirusa, a następnie taką mieszaninę dodaje się do hodowli komórek wrażliwych na dany wirus. Po okresie inkubacji ocenia się, czy doszło do zakażenia komórek:
Brak efektu cytopatycznego: Jeśli przeciwciała w surowicy skutecznie zneutralizowały wirusa, komórki pozostają niezainfekowane i nie obserwuje się zmian morfologicznych. Obecność efektu cytopatycznego: Jeśli przeciwciała nie były obecne lub ich ilość była niewystarczająca, wirus infekuje komórki, prowadząc do charakterystycznych zmian, takich jak zaokrąglenie, odrywanie się czy liza komórek.