żeberka te wykształcone są silniej niż u mnożycy rdzawej. Śródpiersie i zapiersie są czarno ubarwione. Przednia krawędź śródpiersia jest pośrodku przerwana. Linie udowe (zabiodrowe) zapiersia pośrodku maja przebieg poprzeczny i nie łączą się na wyrostku. Szczecinki na zapiersiu są bardzo skąpe pośrodku, gęste po bokach, a za liniami udowymi i ponad biodrami rozmieszczone w pojedynczych szeregach większych punktów.
Odnóża są czerwonorude, z wąskimi u podstawy pazurkami stóp, zakończonymi cienkim i szpiczastym zębem.
Odwłok jest na spodzie gęsto punktowany i ma na pierwszym z widocznych sternitów w pełni wykształcone, półokrągłe, zajmujące nieco ponad połowę jego odsłoniętej długości linie udowe (zabiodrowe). Spód odwłoka jest czerwonorudy z czarną większą częścią pierwszego i środkową częścią drugiego z widocznych sternitów. Genitalia samca mają płat środkowy () fallobazy w przybliżeniu dwukrotnie dłuższy od paramer, w widoku wewnętrznym o kształcie prawie trójkątnym i spiczastym szczycie. Podłużnie eliptyczne paramery mają gładkie powierzchnie wewnętrzne. Samo prącie ma uproszczoną budowę i cechuje się spiczastym wierzchołkiem.