Suur Tõll, poprzednio Car Michaił Fieodorowicz, Wołyniec i Wäinämöinen – rosyjski, radziecki, fiński i estoński lodołamacz, obecnie statek muzeum w Tallinnie. Zbudowany w 1913 roku w stoczni Vulcan w Szczecinie na zamówienie rosyjskiego rządu, wszedł do eksploatacji na Bałtyku pod nazwą „Car Michaił Fieodorowicz”. Po rewolucji lutowej przemianowany na „Wołyniec”. W 1918 roku zdobyty przez Finów, służył jako fiński „Wäinämöinen”, po czym w 1922 roku został przekazany Estonii, gdzie służył do 1940 roku jako „Suur Tõll”. Po aneksji Estonii, w latach 1940–1991 służył w ZSRR ponownie jako „Wołyniec”. Od 1991 roku powrócił do Estonii i służy jako statek muzeum „Suur Tõll”.
Budowa Statek został zamówiony przez carski rząd Imperium Rosyjskiego w wyniku przetargu wśród stoczni ogłoszonego w 1912 roku na duży lodołamacz parowy z przeznaczeniem na Morze Bałtyckie, do obsługi portu w Rewelu (obecnie Tallinn). Miał on zastąpić lodołamacz „Stadt Reval”, który był uznany za zbyt mały. W przetargu zwyciężyła oferta niemieckiej stoczni Vulcan-Werke Hamburg und Stettin AG, z którą podpisano umowę w tym samym roku. Budowa była prowadzona w stoczni w niemieckim Szczecinie, pod numerem budowy 345.