Za ojca seconda pratica uznawał Cypriana de Rora (1515–1565), a za najlepszych kontynuatorów jego idei Carla Gesualda (1566–1613), Emilia de’ Cavalieriego (1550–1602), (1557–1662), Giovanniego de’ Bardiego (1534–1612), (1577–1647), (1576–1606), Marca Antonia Ingegneriego (1547–1592), Lucę Marenzia (1553–1599), Giachesa de Werta (1535–1595), Luzzasca Luzzaschiego (1545–1607), Jacopa Periego (1561–1633) oraz Giulia Cacciniego (1551–1618).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Style i kierunki muzyczne