rocznicy urodzin przywódcy ukraińskich nacjonalistów Jarosława Stećki.
Postępowanie z podejrzanymi o zbrodnie wojenne w Kanadzie W latach bezpośrednio po II wojnie światowej liberalna polityka imigracyjna Kanady umożliwiła osiedlenie się w kraju wielu domniemanym nazistowskim zbrodniarzom wojennym. Szczególnie duża liczba byłych żołnierzy SS „Galizien” (w stosunku do ich całkowitej liczby) wyemigrowała do Kanady ze Zjednoczonego Królestwa, gdzie byli przetrzymywani jako jeńcy wojenni. Chociaż w Kanadzie istniała polityka odmawiania wjazdu byłym żołnierzom formacji wojskowych III Rzeszy, członkowie tej jednostki zostali z niej wyłączeni decyzją rządu z 1950 roku.
W 1985 roku rząd Kanady powołał Komisję Deschênesa w celu zbadania twierdzeń, że Kanada stała się azylem dla nazistowskich zbrodniarzy wojennych. Końcowy raport komisji został opublikowany pod koniec 1986 roku w dwóch częściach. Stwierdzał, że nazistowscy zbrodniarze wojenni faktycznie imigrowali do Kanady, a w niektórych przypadkach nadal tam mieszkają. Zalecono także zmiany w prawie karnym i obywatelskim, aby umożliwić Kanadzie ściganie zbrodniarzy wojennych. Druga część końcowego raportu, która dotyczy zarzutów wobec konkretnych osób i zawiera załącznik zawierający listę 240 osób podejrzanych o zbrodnie wojenne, nigdy nie została upubliczniona.