Zapach wyraźny, przypominający kompot jabłkowy, smak początkowo słodki, następnie staje się mniej lub bardziej cierpki. Silnie i natychmiast reaguje z gwajakolem. Wysyp zarodników Jasnożółty. Cechy mikroskopowe Zarodniki o zmiennej wielkości (7,5)–8–10,7–(13–15) × 7–9,2–(11,5) µm, odwrotnie jajowate, dołkowane, silnie kolczaste, z kolcami dochodzącymi do 2,25 µm, często wąskie, ostre, niecałkowicie amyloidalne. Wyrostek wnęki 1,75 × 1,5 µm, łysinka gruba, złożona i otoczona dużymi brodawkami, nieregularna, o szerokości 4-4,5 µm, silnie amyloidalna. Podstawki 52–60 × 13,2–16,5 µm. Cystydy wystające, wrzecionowato-stożkowate, 100–130 × 10–15–(18) µm, w sulfowanilinie mniej lub bardziej czerniejące. Skórka z cienkimi strzępkami, przecięta kilkoma przewodami mlecznymi, w epikutisie stożkowate włoski 2,5–3,5 µm, spiczaste, smukłe, mniej lub bardziej rozgałęzione, z długimi wypustkami, którym towarzyszą dermatocystydy o szerokości 5,6–11,5 µm, w sulfowanilinie szarawe lub żółtawoszare. Gatunki podobne Bardzo podobne są gołąbek słodkawy i gołąbek brunatny. Podstawową cechą gołąbka świerkowego z mikroskopowego punktu widzenia jest obecność ogromnych zarodników o zmiennej liczbie.