Porucznicy Voldemar Jakobson i Villem Kirotar wytypowani na stanowiska oficera mechanika i oficera specjalisty przeszli wyłącznie szkolenie teoretyczne.
W celu skompletowania załogi budowanych okrętów w pierwszej kolejności wybrano marynarzy z załóg sprzedanych estońskich niszczycieli. Spośród 65 osób siedmiomiesięczne szkolenie ukończyła niecała połowa. Etat uzupełniono innymi zawodowymi marynarzami Eesti Merevägi (oraz kucharzem z poboru) do końca września 1936 roku.
W Eesti Merevägi Okres pokoju thumb|„Kalev” i „Lembit” W czasie gdy na obu okrętach trwało jeszcze wyposażanie, część załogi mogła zapoznać się z jednostkami. Oficjalne przekazanie „Lembita” Estończykom nastąpiło 14 maja, zaś podniesienie bandery odbyło się 1 czerwca 1937 roku. Do Tallinna okręt wypłynął z niepełną załogą 3 lipca, na miejsce dotarł po sześciu dniach.
W październiku 1937 roku na obu okrętach podwodnych zainstalowano sonary produkcji niemieckiej firmy Atlas Werke. Kontrakt na okrętowe działo przeciwlotnicze podpisano już po zwodowaniu jednostek, 25 września 1936 roku, z firmą Bofors. Zakładał on, że za kwotę 7300 funtów Szwedzi dostarczą działo przeciwlotnicze Bofors kal. 40 mm 18 miesięcy po podpisaniu umowy. Uzbrojenie zamontowano na okrętach we wrześniu 1938 roku.