Pacyfikacja Cecylówki Głowaczowskiej – zbrodnia wojenna popełniona przez żołnierzy niemieckiego Wehrmachtu 13 września 1939 roku, w czasie II wojny światowej, we wsi Cecylówka Głowaczowska.
Podczas kampanii wrześniowej okolice Cecylówki były terenem zaciekłych walk między wojskami polskimi a niemieckimi. 13 września o poranku do wsi wkroczył niezidentyfikowany oddział Wehrmachtu. Z nieustalonych przyczyn Niemcy zatrzymali wszystkich przebywających w Cecylówce mężczyzn, po czym zamknęli ich w jednej ze stodół, którą następnie obrzucili granatami i podpalili.
Masakrę przeżyło tylko czterech mężczyzn. Liczba zamordowanych wyniosła od 54 do 68 osób. Wśród ofiar znajdowało się kilkunastu Żydów.
Preludium W przededniu II wojny światowej Cecylówka Głowaczowska była stosunkowo dużą wsią typu ulicówka, zamieszkiwaną przez Polaków i Żydów.
Podczas kampanii wrześniowej 1939 roku okolice Cecylówki Głowaczowskiej stały się terenem zaciekłych walk między oddziałami Wojska Polskiego a jednostkami Wehrmachtu. Wielu mieszkańców opuściło wieś w obawie przed zbliżającym się frontem, jednak większość mężczyzn pozostała, aby doglądać pozostawionego dobytku.
12 września żołnierze Wehrmachtu spalili sąsiadującą z Cecylówką wieś Helenówek, mordując siedmiu mieszkańców.