Bralin wraz z tzw. krajem rychtalskim został obsadzony przez wojsko polskie, a następnie, na mocy Traktatu Wersalskiego (10 stycznia 1920 r.) bez plebiscytu, wyłączony z niemieckiej Prowincji Śląskiej (powiatu sycowskiego) i włączony (w wyniku prac Międzysojuszniczej Komisji Granicznej – 19 stycznia 1920 r.) do województwa poznańskiego. W dokonanej nieco później (17 lipca 1920 r.) korekcie, część tego terenu (Dziadowa Kłoda i Ślizów) w zamian za tereny w okolicach Żarnowca na Pomorzu, powróciły do Niemiec.
Do roku 1925 pozostawał w granicach diecezji wrocławskiej, następnie znalazł się w granicach metropolii gnieźnieńsko-poznańskiej„Prawo Kanoniczne”, s. 145..
W Bralinie znajduje się nieczynny przystanek kolejowy na linii kolejowej nr 181 z Wielunia do Oleśnicy, na którym do 2002 roku zatrzymywały się pociągi osobowe.
W okresie międzywojennym stacjonował w miejscowości komisariat Straży Granicznej.
W czasie II wojny światowej Niemcy utworzyli we wsi podobóz pracy przymusowej obozu jenieckiego Stalag XXI A.