Hubert Szaniawski, także Hubert Junosza-Szaniawski (ur. w 1938 w Równem) – polski paleontolog.
Elementy biografii W 1962 ukończył studia na Wydziale Geologii UW. Po uzyskaniu doktoratu w Instytucie Nauk Geologicznych PAN dalsza kariera zawodowa Huberta Szaniawskiego była związana z Instytutem Paleobiologii PAN, w którym był zatrudniony w latach 1968–2012; w latach 1992–2006 pełnił funkcję dyrektora Instytutu. W 1987 otrzymał tytuł profesora. Członek Towarzystwa Naukowego Warszawskiego (Wydział IV Nauk Biologicznych).
Uczestnik polsko-mongolskiej wyprawy paleontologicznej na Pustynię Gobi w 1970. Brał także udział w wyprawach polarnych (na Antarktydę i na Spitsbergen), podczas których realizował filmy dokumentalne.
Osiągnięcia naukowe
Znaczenie w historii nauki Hubert Szaniawski znany jest przede wszystkim ze szczegółowych badań nad , dzięki którym wykazał, że te niegdyś enigmatyczne mikroskamieniałości kambryjskie są szczątkami szczecioszczękich. mały|Cambrocaris (rekonstrukcja bez niezachowanej tylnej części, widok od strony brzusznej) Na podstawie skamieniałości znalezionych w wierceniu na Helu opisał także (wspólnie z Dieterem Walosskiem) kambryjskiego stawonoga (skorupiaka?), któremu nadano nazwę rodzajową .