W 1923 roku przeprowadził się do Katowic, gdzie do 1939 roku pracował w różnych wydziałach tamtejszego Urzędu Wojewódzkiego. Zatrudniony był w Kuratorium Okręgu Szkolnego i w Wydziale Bezpieczeństwa Publicznego jako referent prasowy, natomiast od 1934 roku pracował także jako nauczyciel w jednej ze szkół w Mysłowicach. Od 1935 roku przez kilka miesięcy pracował w Dyrekcji Policji Państwowej w Katowicach (bądź w Dyrekcji Polskich Kolei Państwowych) jako referent dochodzeniowy, gdyż popadł w konflikt z wojewodą śląskim Michałem Grażyńskim. Wkrótce potem przeniesiono go z powrotem do Urzędu Wojewódzkiego, do archiwum Kuratorium Okręgu Szkolnego.
W latach międzywojennych zaangażował się w życie literackie miasta Katowice, a także był czynny pisarsko. Był silnie zaangażowanym członkiem powstałego w 1929 roku Koła Literatów na Śląsku oraz działał w Związku Literacko-Artystycznym. W 1929 został członkiem Związku Zawodowego Literatów Polskich. Zdzisław Hierowski uznał go za osobę, która zapoczątkowała ruch poetycki na Górnym Śląsku.