Próbował pisać dla sceny amatorskiej, lecz z niewielkim powodzeniem. W 1937 roku w konkursie Robotniczego Instytutu Oświaty i Kultury w Katowicach otrzymał III nagrodę za jednoaktową sztukę Agitatorka, która jednak nie została wydana, ani wystawiona. W rękopisie została również wcześniejsza, trzyaktowa sztuka dla dzieci Skarbnik. Żelechowski napisał też opowieść sceniczną Śląsk jest polski, która podobnie jak poprzednie nie została ani ogłoszona drukiem, ani nie wystawiano jej na scenie.
Próbował także sił na polu prozy. Były to zbeletryzowane biografie wybitnych mieszkańców regionu: Juliusza Ligonia (Majster Ligoń), Józefa Lompy (Opowiadał nam Lompa) i Jana Dzierżonia (Książę pszczół). Wznowił je w czasach Polski Ludowej we wspólnym tomie Trzej budziciele polskości na Śląsku, wzbogaconym o życiorys Karola Miarki (Dwa dni pana Miarki).