Psalm 141 – jeden z utworów zgromadzonych w biblijnej Księdze Psalmów. W systemie numeracji stosowanym w greckiej Septuagincie i łacińskiej Wulgacie psalm ten jest Psalmem 140.
Tradycyjnie w języku łacińskim identyfikowany przez incipit Domine clamavi ad te exaudi me.
Tekst i jego interpretacja Utwór zaliczany jest do grupy psalmów błagania indywidualnego, a więc stanowi osobistą modlitwę, wyraz wiary i ufności w pomoc Bożą w konkretnej sytuacji życiowej. Biblia Tysiąclecia klasyfikuje go jako lamentację z akcentami dydaktycznymi. Tekst hebrajski określa Psalm 141 jako należący do utworów przypisywanych królowi DawidowiPor. Ps 141,1.. Psalm liczy 10 wersetów.
Podmiot zwraca się z wezwaniem do Boga. Wyraża gotowość wytrwałej modlitwy, którą przyrównuje do kadzidła i świątynnej ofiary wieczornej (w. 1–2). Wyraża pragnienie zachowania czystości religijnej w słowie i czynie. Wzbrania się od kontaktów ze złymi osobami, jest w stanie znieść karcenie ze strony osób sprawiedliwych. Pragnie modlitwy nieustannej (w. 3–5). Przedstawia się w dobrym świetle i wyraża pragnienie unicestwienia złych, prześladowców (w. 5–7). Usilnie wzywa pomocy Boga, który jest jego ucieczką. Ponawia apel o ukaranie prześladowców (w.