Po wojnie Risner napisał książkę pt. Passing of the Night, w której szczegółowo opisał siedem lat spędzonych w Hỏa Lò. Znaczna ilość literatury powstała po uwolnieniu jeńców wojennych po repatriacji, przedstawiając Hỏa Lò i inne więzienia jako miejsca, w których dochodziło do takich okrucieństw, jak morderstwa, pobicia, łamanie kości i zębów, przebijanie błon bębenkowych, zwichnięcia kończyn, głód, podawanie żywności zanieczyszczonej ludzkimi i zwierzęcymi odchodami oraz zaniedbania medyczne w zakresie infekcji i chorób tropikalnych. Szczegóły te ujawniają m.in. relacje jednego z najsłynniejszych więźniów Hỏa Lò, Johna McCaina (Faith of My Fathers: A Family Memoir).
Ponadto Hỏa Lò zostało przedstawione w hollywoodzkim filmie The Hanoi Hilton z 1987 roku.
Hỏa Lò pod koniec lat 70. i na początku lat 80. Więzienie nadal było używane po uwolnieniu amerykańskich jeńców. Wśród ostatnich więźniów Hỏa Lò był poeta-dysydent Nguyễn Chí Thiện, który został ponownie uwięziony w 1979 roku po próbie dostarczenia swoich wierszy do ambasady brytyjskiej i spędził następne sześć lat w Hỏa Lò, aż do 1985 roku, kiedy został przeniesiony do bardziej nowoczesnego więzienia.