Mamaja już jako dowódcy batalionu strzeleckiego.
Wojenne losy łączą Kierżencewa z różnymi postaciami. Wśród nich są zawodowi wojskowi, którzy wzbudzają najczęściej sympatię i podziw głównego bohatera: major Borodin, kapitan Maksimow, dowódca batalionu Szirjajew, dowódca rozpoznania korpusu piechoty morskiej sierżant major Czumak czy piechur Wołogow („Walega”), a także poborowi powołani prosto z cywila, których Kierżencew ocenia bardzo pozytywnie – dowódca kompanii, intelektualista i matematyk Farber czy górnik z Suchanu o nazwisku Karnauchow.
Kierżencew żywi natomiast antypatię do oficera sztabowego Abrasimowa, z którego winy w samobójczym ataku bezsensownie zginęli żołnierze oraz do oportunisty Kałużnego, który podczas ataku Niemców zniszczył swoje insygnia oficerskie i zaopatrzył się w cywilne ubrania, demagogicznie tłumacząc się tym, że „musimy się chronić – nadal możemy być użyteczni dla naszej ojczyzny”. W tej samej grupie znajdują się także otwarci dezerterzy, żołnierze Sidorenko i Kwast.
Miejsce w literaturze Jako powiedział Kierżencew, porte-parole Wiktora Niekrasowa: „Są szczegóły, które pamięta się przez całe życie.