Języki nowożytne (nazewnictwo wernakularne) mały|Mąkinia (Sorbus aria s.l.) W większości języków nowożytnych (angielski, francuski, niemiecki) nowe kombinacje nazw naukowych (łacińskich) nie mają wpływu na nazewnictwo wernakularne (w jezykach żywych). Tak na przykład angielska nazwa jarząbu mącznego (mąkini) brzmi common whitebeam, niezależnie od tego, czy dany autor przyjmuje szerokie czy wąskie ujęcie rodzaju Sorbus. W pierwszym przypadku (Sorbus s.l., Aria ma rangę podrodzaju) poprawną nazwą omawianego gatunku jest Sorbus aria (L.) Crantz. W drugim przypadku (Sorbus s.s., Aria ma rangę rodzaju) poprawną nazwą jest Aria edulis (Willd.) M.Roem. Dwóm nazwom naukowym (odpowiadającym różnym podejściom taksonomicznym) odpowiada jedna nazwa angielska.

W nazewnictwie polskim natomiast niekiedy stosuje się zasadę, że każdej zmianie nomenklatury naukowej powinna odpowiadać zmiana nomenklatury polskiej: przykładem zastosowana tej zasady było opracowanie polskich nazw wszystkich gatunków ssaków z całego świata. Podejście takie bywało krytykowane ze względu na to, iż istnieje „tylko jedna naukowa nomenklatura taksonomiczna i nie ma potrzeby jej tłumaczenia na każdy z języków narodowych z osobna”, a uczenie się podwójnej nomenklatury (polskiej i naukowej) jest „zbytecznym obciążeniem pamięci”.