Szałamow odrzucił strategię radzieckiego ruchu dysydenckiego, która jego zdaniem miała na celu wspieranie zachodnich służb wywiadowczych, nazywając sytuację, w której się znalazł, „sportową loterią, w której wygrywają wszyscy amerykańscy wywiadowcy”. Nie zabiegał o publikację za granicą; jego głównym celem było zawsze wydanie dzieł w ojczyźnie. Dla Szałamowa publikacja Opowiadań kołymskich wbrew jego woli na Zachodzie, pozbawiająca go możliwości publikowania w kraju, była trudna do zaakceptowania. Tak wspominała to jego przyjaciółka I.P. Sirotinskaja:

W rezultacie w 1972 roku Szałamow zmuszony był do napisania listu protestacyjnego, co wielu odebrało jako oznakę słabości autora i wyrzeczenia się Opowiadań kołymskich. Tymczasem dane archiwalne, wspomnienia krewnych, korespondencja i współczesne badania pozwalają sądzić, że Szałamow był konsekwentny i absolutnie szczery w swoim apelu do redaktorów „Litieraturnoj gaziety”.

Pełny zbiór opowiadań został po raz pierwszy opublikowany w Londynie w 1978 rokuВарлам Шаламов. Колымские рассказы.