Kościół św. Dewoty w Monako (, moneg. Ge̍ija de Santa Devota) – rzymskokatolicki kościół parafialny (dawniej kaplica), który znajduje się w środkowej części Monako, w dzielnicy .
Historia thumb|left|Kościół św. Dewoty w 1906 roku Pierwsza wzmianka o skromnej kaplicy znajdującej się w miejscu domniemanego grobu św. Dewoty pochodzi z około 1070 roku. Prawdopodobnie w 1075 roku budowla stała się własnością benedyktynów. Do 1793 roku kaplica należała do Opactwa św. Poncjusza w Nicei.
Budynek był wielokrotnie przebudowywany i rozbudowywany; m.in. w latach 1606 i 1637 za panowania Honoriusza II. Swoją obecną formę świątynia uzyskała w XIX wieku, za panowania księcia Karola III. W 1870 roku odnowiono fasadę oraz wybudowano dzwonnicę o wysokości 15 m. Rok później, 26 stycznia 1871 roku, kaplicę konsekrowano. W 1880 roku wykonano nowe schody wejściowe. W latach 1885–1891 trwała najbardziej znacząca rozbudowa budynku, w ramach której m.in. dobudowano przęsło, pseudotransept oraz apsydę prezbiterium. Budowla zyskała cechy stylu neoklasycystycznego greckiego odrodzenia (tzw. Greek Revival), a pracami kierował architekt Charles Lenormand. Jeszcze przed ich ukończeniem, 15 marca 1887 roku dotychczasowa kaplica św.