Podczas służby wojskowej w latach 1943–1945 organizował wyprawy zbierackie lub zbierał je sam. Podróżował po Pendżabie, Sindzie, Beludżystanie i Kaszmirze. Zbierał grzyby mikroskopijne dla siebie i huby dla Sahay Ram Bose.
Po zakończeniu II wojny światowej wrócił do Anglii. W Commonwealth Mycological Institute piastował stanowisko mykologa od 1946 do 1960 roku, a następnie stanowisko głównego mykologa od 1960 do 1976 roku, kiedy przeszedł na emeryturę. W latach 1973–1974 był prezesem Brytyjskiego Towarzystwa Mykologicznego.
Jest autorem dwóch znakomicie ilustrowanych książek o grzybach Hyphomycetes, opartych na serii artykułów opublikowanych w Mycological Papers. Obie książki mają zasadnicze znaczenie dla nauki o tych grzybach. Na emeryturze Martin wraz żoną przeprowadzili się do Southwold w Suffolk, gdzie zaczęli zbierać, opisywać i ilustrować grzyby mikroskopijne, zwłaszcza z Anglii Wschodniej. Ich badania zostały przedstawione w trzech podręcznikach identyfikacyjnych: „Microfungi on Land Plants” (1985), „Microfungi on Miscellaneous Substrates” (1988) i „Fungi without Gills” (1990).