Kariera akademicka W ramach pracy na PWr kierował Zakładem Fizykochemii Plazmy w Instytucie Chemii Nieorganicznej i Metalurgii Pierwiastków Rzadkich, rozwijając badania nad zastosowaniem plazmy w procesach chemicznych i analitycznych. W 1981 r. otrzymał tytuł profesora nauk fizycznych. Na Wydziale Chemii PWr pracował do 1981 r., prowadząc m.in. badania dla National Bureau of Standards (obecnie NIST) w ramach współpracy polsko-amerykańskiej. Poza działalnością teoretyczną zajmował się także budową i wdrażaniem urządzeń technologicznych – był konstruktorem wysokotemperaturowych plazmotronów stabilizowanych wirem wodnym, azotem i argonem, które wykorzystywano m.in. do rozkładu minerałów i syntezy związków nieorganicznych. W latach 1981–2005 był profesorem fizyki na Uniwersytecie w Orleanie, gdzie pracował w laboratorium GREMI (Grupa Badawcza ds. Energetyki Ośrodków Zjonizowanych) – wspólnej jednostce badawczej z CNRS.
Przedsiębiorczość W 1997 roku założył firmę Etudes Chimiques et Physiques (Sarl) GlidArc Technologies, w której kierował działalnością badawczo-rozwojową i komercjalizował własne wynalazki w zakresie otrzymywania gazu syntezowego z gazów odpadowych, cieczy i ciał stałych. W 2019 r.