Była rzeczoznawczynią Ministerstwa Kultury i Sztuki. Uczestniczyła w pracach komisji ocen etnograficznych Cepelii. Wytwórnia Filmów Dokumentalnych zaprosiła ją do realizacji filmów etnograficznych, np. nt. rzeźby ludowej Chrystusa Frasobliwego. Ukończyła bowiem kurs w Wytwórni Filmów Oświatowych w Łodzi. Współpracowała z nią zawodowo. Niektóre filmy realizowała z mężem, etnografem Jackiem Olędzkim, za którego wyszła w 1955. W 1959 podczas odpustu Trójcy Przenajświętszej w Prostyni przygotowali film Kozy.
Uczestniczyła w seminariach krajowych i zagranicznych. W 1971 w Paryżu realizowała stypendium w Musée de l’Homme i Musée National des Arts et Traditions Populaires. W ramach stypendium zwiedziła muzea Rumunii, Słowacji, Węgier oraz państw za żelazną kurtyną (Anglia, Francja, RFN, Szwecja, Włochy). W 1978 uczestniczyła w I Międzynarodowym Kongresie Etnologii Europejskiej w Paryżu.
W latach 1969–1094 należała do warszawskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego. Jako ekspertka współpracowała ze spółdzielnią CPLiA „Kanon”. Uczestniczyła w pracach komisji przyznającej Nagrodę Kolberga.
W 1979 rozstała się z mężem. Nie mieli dzieci. Potem związała się z etnografem i muzealnikiem Piotrem Szackim.