Halina Zofia Ludwika Rutska (ur. 31 lipca 1868 w majątku Kadyjówka pod Jarmolińcami na Podolu, zm. 24 kwietnia 1932 w Warszawie) – polska działaczka społeczno-naukowa, regionalistka, bibliotekarka, muzealniczka.
Życiorys
Była córką Józefa i Joanny (według nagrobka Janiny) Izabeli z Bernatowiczów Horodyskich. Około 1880 lub w 1881 z matką i bratem wyjechała do Warszawy. W 1885 lub 1886 ukończyła żeńską pensję Joanny Krzywobłockiej, a następnie uczestniczyła w tajnych kursach naukowo-literackich Uniwersytetu Latającego. W tym czasie matka Haliny Horodyskiej przeniosła się do Warszawy. Po skończeniu studiów Halina wyjechała do krewnych na Podole. Potem przez pół roku była nauczycielką w dworze Kaczorowskich. Znała języki: niemiecki, francuski i rosyjski. W kolejnych latach kształciła się, uczestnicząc w kursach oraz zjazdach dla środowiska bibliotekarskiego i muzealniczego.
W 1887 w Połonnem na Wołyniu wyszła za mąż za Stefana Maksymiliana Rutskiego (1855–1932), jej dawnego korepetytora, również Podolanina. W 1888 małżonkowie przeprowadzili się do Płocka, gdzie Rutski dostał posadę nauczyciela w gimnazjum gubernialnym.