wyniki potwierdziły także współczesne datowania szczątków psa i człowieka. Ponowne badanie z 1994 r. stworzyło katalog szczątków i zgrupowało kilka innych kości, wcześniej interpretowanych jako należących do innych zwierząt, jako części psa. Jeszcze więcej fragmentów zostało odkrytych podczas i po badaniach datowania, wszystkie bez duplikatów w szkielecie. Pies z Bonn-Oberkassel jest aktualnie częścią niewielkiej grupy jednoznacznych wczesnych okazów psów znalezionych w Niemczech, Hiszpanii i Francji, datowanych na ok. 15 000–13 500 BP. Wcześniejsze znaleziska psów domowych są niepewne i kwestionowane.
Opis fizyczny
Zidentyfikowano trzydzieści dwa identyfikowalne fragmenty kości psa z Bonn-Oberkassel. Obejmuje to dziewięć fragmentów czaszki i dwadzieścia trzy fragmenty z reszty ciała, w tym żebra, kręgi (w tym szyjne, piersiowe i lędźwiowe), dwie częściowe łopatki, uszkodzoną lewą kość ramienną obok końca innej, fragmenty lewego promienia i części obu łokci. Dodatkowe dwadzieścia pięć bardzo małych fragmentów kości nie mogło zostać dokładnie zidentyfikowanych, ale wiele z nich było przypuszczalnie częściami żeber, czaszki i kręgów.