Kazimiera Gawarecka (ur. 1885 w Grodnie, zm. 1979 w Lublinie) – polska archiwistka, bibliotekarka.

Życiorys Urodziła się 4 marca 1903 r. w rodzinie inteligenckiej w Grodnie, gdzie ukończyła gimnazjum żeńskie. Po zawarciu związku małżeńskiego w 1907 r. z Feliksem Gawareckim, inżynierem geodetą, mieszkała w Mohylewie i Twerze, w 1921 r. osiadła wraz z mężem na stałe w Lublinie.

W 1927 r. ukończyła studia historyczne na KUL. Jeszcze w trakcie studiów podjęła pracę w Bibliotece im. H. Łopacińskiego w Lublinie jako bibliotekarka. W 1933 r. została kierowniczką Biblioteki. Po zajęciu Lublina przez Niemców w 1939 r. została usunięta ze stanowiska i z zespołu pracowniczego.

W 1941 r. rozpoczęła pracę jako archiwistka w Archiwum Miejskim Lublina, gdzie po wyzwoleniu została powołana na stanowisko kierowniczki. W latach 1944–1948 równolegle kierowała Biblioteką im. H. Łopacińskiego. W 1951 r. Archiwum Miejskie zostało połączone z Archiwum Państwowym w Lublinie, gdzie Kazimiera Gawarecka znalazła zatrudnienie jako kierowniczka pracowni naukowej.