Jan Chodźko-Zajko, ps. Zajączek (ur. w Sopoćkiniach, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Józefa i Anny z domu Szukieć urodzony 22 lipca 1890 w Sopoćkiniach, w ówczesnym powiecie augustowskim guberni suwalskiej. W 1911, po złożeniu egzaminu z zakresu szkoły średniej w Moskwie, został powołany do armii rosyjskiej i wcielony do 13 pułku strzelców syberyjskich (ros. 13-й Сибирский стрелковый полк), należącego do 4 Dywizji Strzelców Syberyjskich. 17 października tego roku został mianowany młodszym podoficerem. Od 1914 w szeregach 15 kompanii tego oddziału walczył na froncie. 30 września 1915 został mianowany chorążym ze starszeństwem z 8 lipca 1915. 21 sierpnia 1916 został mianowany podporucznikiem ze starszeństwem z 9 lutego 1916. Był trzykrotnie ranny. W lipcu 1917 został wybrany delegatem do Komitetu Wykonawczego Związku Wojskowych Polaków 12 Armii. W komitecie pełnił funkcję sekretarza i oficera łącznikowego. 13 września 1917 został awansowany na stopień sztabskapitana.